تمام عمرمون باید دنبال چیزایی میگشتیم که هرگز پیدا نمی شدن. جاهایی می رفتیم که نمی دونستیم کجان. کارایی رو انجام می دادیم که نمیدونستیم چطور. سوال هایی رو می پرسیدیم که هدفشون معلوم نبود و جواب مطلوبشون از صورتشون هم گنگ تر.  

و بابت اشتباه کردن توی تمامشون مواخذه شدیم.

مهم نبود که چیزی که باید می گشتیم دنبالش اصلا گم نشده بود. آدرسی که گرفته بودیم غلط بود. اون کار از عهده مون خارج بود. اون سوال احمقانه بود و جوابی که باید می گرفتیم رو کسی بهمون نگفته بود.

مهم این بود که یکی اون کار رو می خواست. شاید نمی دونست کجا، چطور، چرا، ولی این مشکل ما بود که از اون کمتر می دونستیم. اون میخواست و باید می شد.

 

+رابطه بین تعداد پست های من با حال بدم یک رابطه مستقیم خطیه.

+ البته نه به این معنی که رابطه تعداد پست های من به حال خوبم رابطه عکس داشته باشه.

/ 1 نظر / 13 بازدید