نصیبتان شود از این هم دانشگاهی ها*

یک ستاره خانمی داریم توی یونی موجود به غایت جالبی است. مثلا خیلی علاقه دارد به جای سلام بگوید «درود» یا به جای مبارک بگوید «گرامی». یا مثلا خیلی موجود بامرام صفتی است به قسمی که مثلا ممکن است یک ساعت یک لنگه پا منتظرتان بماند بروید یک برگه را امضا کنید بیایید با هم بروید خانه.

چندوقت پیش توی تاکسی مسیر دانشگاه اتفاقی یک جا نشستیم، میگفت «مردم توی کشور های دیگه هموطن میبینن خوشال نمیشن، از کنار هم عبور می کنن فقط..!بیا خوشالی امروزمون این باشه که همدیگه رو دیدیم تو تاکسی!»

 

حالا جدا از اینکه دیدن من توی حالت خمار سحرگاهی چه خوشحالی ای برایش داشته که بشود «خوشالی روز»، خیلی منش جالبی میتواند باشد که فرضا منی که وسط ابروهایم خط های عمودی و افقی ناشی از اخم و تخم هرروزه ،آن هم در اوایل جوانی خودنمایی می کنند، از آن روز، صبح به صبح از خواب بلند می شوم و با خودم میگویم «خوشالی امروزم این باشه که لنگه جورابم پیدا شده» «خوشالی امروزم آدامس سیب اوربیت» یا هر چیز دیگری.

 

این ستاره خانم ما حالا منش های دیگری هم پیشه کرده که میگویم در آینده.

 

*به آدمی که در دانشکده شما درس میخواند و هم رشته شما نیست چی میگویید؟

/ 5 نظر / 9 بازدید
ندا

خدا این هم دانشگاهی ها را از ما نگیرد

zakarya

سلام قشنگ بود ممنون ما هم از اینجور موجودات داریم زنگیو واسمون شیرین کردن

زردالو

چه خوف [قلب] البته منم از این منشها قبلاً زیاد داشتم که الان یه سریشو فیلتر کردم. ولی با همون ته موندش خیلی شاد و خرمم [لبخند] چیزی که دورش ریختم این بود که به بقیه هم بگم: چون میدیدم کلاً برای بقیه خیلی احمقانست و عاقل اندر سفیه نگاه میکنن به آدم :)) گفتیم ول کن من با اینا خوشم اونا با چیز دیگه :)

گل بانو

هم کُره ای ![نیشخند][لبخند][چشمک]

zakarya

سلام فک میکنم هر کس با سبک زندگی خودس راحته نمیشه بگیم بیا با عقاید من زندگی کن